اولویت‌بندی ویزیت بیماران در بخش اورژانس بیمارستان ها چگونه انجام می‌شود؟

 وی افزود: بیماران بسیار بدحال، بیمار در حال مرگ، ایست قلبی، دچار خفگی و شوک و یا خون‌ریزی داخلی، بیمارانی هستند که در دقایق اول کار رسیدگی و درمان آنان انجام می‌شود و در سطح 1 تریاژ قرار می‌گیرند و در صورت نیاز احیای قلبی ریوی (C.P.R) می‌شوند. بیماران سطح 2 اورژانس شامل درد سینه (با احتمال بروز سکته قلبی)، ضربه‌های متعدد و شکستگی‌های متعدد (تصادفی) و بیماران سکته مغزی هستند.

این پزشک متخصص با تاکید بر اینکه بیماران سطح 2 معمولا افرادی با وضعیت پرخطر هستند و بلافاصله پس از بیماران سطح 1 به آنها رسیدگی می‌شود، گفت: سطح 3 اورژانس، بیمارانی هستند که باید فورا پس از بیماران سطح 1 و 2 ویزیت شوند. بیماران با علائم روحی و روان‌پزشکی، ضعف و بی‌حالی، شکستگی‌ها و ترومای کم‌خطر، سنگ کلیه، شکستگی دست و پا که مشکل جانی ندارند جزو بیماران سطح 3 به شمار می‌آیند.

دکتر حسین زاده تاکید نمود: در دستور العمل تریاژ (E.S.I) زمان خاصی برای رسیدگی به بیماران تعریف نمی‌شود، به عنوان مثال بیمار سطح 1 باید اول درمان شود و بلافاصله بعد از سطح 1، بیمار سطح 2 باید مورد مداوا قرار بگیرد، اما اگر بیمار سطح 1 و 2 وجود نداشت، همان بیمار سطح 3 هم باید فوری درمان شود اما اگر بیمار سطح 1 و 2 بود، اولویت ابتدا به سطح 1، سپس سطح 2 و بعد از آن به سطح 3 داده می‌شود.

وی افزود: بیماران سطح 4 اورژانس بیمارانی هستند که مشکل حاد و درد ندارند و مثلا نیاز به یک سرُم، آمپول مسکن، بخیه، سوند و... دارند و این بیماران پس از سطوح 1 و 2 و 3، رسیدگی می‌شوند. بیمار سطح 5 نیز، بیماری است که صرفا به یک ویزیت یا مشاوره و یا تجدید نسخه دارویی نیازمند است و سرپایی است که این بیماران در اورژانس پذیرش نمی‌شوند و کارت قرمز دریافت نمی‌کنند و به درمانگاه‌های عمومی، تخصصی و فوق‌تخصصی برای درمان سرپایی ارجاع داده می‌شوند.

سرپرست معاونت درمان دانشگاه گفت: کادر درمان و کارکنان بخش های اورژانس بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان از صمیم قلب تمایل دارند تا بیماران اورژانس زودتر مورد درمان قرار گرفته و تعیین تکلیف شوند و قطعا کار سطح‌بندی و اولویت‌بندی بیماران در اورژانس، مهم‌ترین سود را برای خود بیماران دارد.

دکتر حسین زاده تاکید کرد: همراهان بیماران نباید در بخش‌ها و محیط اورژانس حضور بیش از حد داشته باشند، زیرا گاه همین ازدحام بی‌مورد، موجب اختلال در دید و اشراف پزشک و کادر درمانی نسبت به بیمار می‌شود و لازم است مراجعان بدانند که اورژانس ملاقات عمومی ندارد و صرفا در صورت بدحال بودن بیمار برای یاری وی به حضور دو نفر همراه و برای بیماران دیگر یک نفر نیاز است و برخی بیماران نیز به همراه نیاز ندارند و تعداد همراهان توسط کادردرمان بخش های اورژانس تعیین می‌شود.

وی تصریح کرد: فرهنگ‌سازی در خصوص سطح بندی بیماران در بخش تریاژ و همچنین عدم حضور افراطی همراهان بسیار حائز اهمیت است و ما ضمن درک شرایط روحی تمامی همراهان، از آنان خواهشمندیم به منظور رسیدگی سریع درمانی، از حضور در بخش‌های درمانی بیمارستان و خصوصا بخش اورژانس پرهیز کنند تا درمان بیماران آن ها، بر اساس اولویت‌های تریاژ و به نحو مطلوب انجام پذیرد.