تازه های پژوهشی / استفاده از داروهای بیولوژیک از جمله ایمونوتوکسین ها می تواند بطور اختصاصی سبب مرگ سلول های توموری شود

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛ یکی از گروه های آنتی بادی ها، نانوبادی ها می باشند که آنتی بادی های تک دومین شتری هستند و در خانواده شترسانان (شتر، لاما و الپکه) وجود دارند. این نوع خاص از آنتی بادی ها با دارا بودن خصوصیات منحصر به فردی چون مقاومت زیاد به دمای بالا و عوامل دناتوره کننده، اندازه کوچک و تک زنجیره ای بودن، حلالیت خوب در آب و امکان تولید در میزبان پروکاریوتی، در مقایسه با آنتی بادی های مونوکلونال در تشخیص و درمان، اهمیت بیشتری دارند. با توجه به بیان پروتئین DLL4 در طیف وسیعی از انواع تومورها و نقش این پروتئین در مسیر پیام رسانی یا انتقال سیگنالNotch  به عنوان لیگاندی برای یکی از گیرنده های مسیرNotch  که در رگ زایی تومور دخیل است، مسدود کردن مسیر انتقال سیگنال DLL4-Notch در تومورها منجر به آنژیوژنز غیر مولد و مهار رشد تومور حتی در تومورهای مقاوم به درمان Anti-VEGF می شود.

نانوبادی متصل به توکسین نانوذره حامل دارو قادر خواهند بود تا به طور اختصاصی به DLL4 سطح سلول های سرطان معده متصل شده و به طور مؤثری از رگ زایی و تکثیر این سلول ها جلوگیری کنند.نتایج این مطالعه نشان داد که طراحی و تولید ایمونوتوکسین ها می تواند سبب افزایش مرگ سلول های توموری حاوی DLL4 شود و اثربخشی آن کاملا بصورت اختصاصی شود. نتایج این طرح پیشنهاد می کند که در کنار روش های رادیوتراپی و شیمی درمانی می توان از روش های ایمونوتراپی جهت بهبود بیماران مبتلا به سرطلان استفاده کرد.

این مقاله در مجله Analytical Biochemistry به آدرس زیر به چاپ رسیده است:

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35679954/