تازه های پژوهشی - تحریک الکتریکی مستقیم مغزی به همراه فیزیوتراپی روتین میتواند باعث ببهبودی سفتی عضلات ساق پا در سکته مغزی شود.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛ هدف مطالعه  این بود که اثرات تحریک جریان مستقیم جمجمه  جمجمه ای (a-tDCS) بر روی قشر حرکتی اولیه آسیب دیده (M1) بر روی اسپاستیسیتی  عضلات پلانتار فلکسور مچ پا و فعالیت  عضلات  دورسی فلکسور مچ پا در بیماران سکته مغزی مورد بررسی قرار گیرد.32 فرد مبتلا به سکته مغزی به طور تصادفی در سه گروه (گروه های آزمایشی ، شم و کنترل) قرار گرفتند. شرکت کنندگان در گروه های آزمایش  و شم 20 دقیقه  تحریک الکتریکی مستقیم مغزی همزمان با فیزیوتراپی به مدت 10 جلسه دریافت کردند ، در حالی که گروه کنترل فقط 10 جلسه فیزیوتراپی دریافت کردند. به همه گروه ها دستور داده شد که تمرینات کششی  در منزل و تمرینات تعادلی را انجام دهند. قبل و بعد از درمان و یک ماه پس از درمان  تعادل و میزان سفتی عضلات پا  و میزان فعالیت عضلات پشت ساق پا و زیر ساق پا  در طول دورسی فلکشن مچ پا فعال و غیرفعال ثبت شد. کاهش قابل ملاحظه ای در فعالیت عضلات زیر ساق پادر طول دورسی فلکشن ، بلافاصله و یک ماه پس از مداخله در گروه تحریک مستقیم مغزی مشاهده شد .تعادل نیز فقط در گروه  تحریک مستقیم مغزی به طور قابل توجهی افزایش یافت. علاوه بر این ، فعالیت  عضلات روی ساق در طول دورسی فلکشن فعال بلافاصله و یک ماه پس از مداخله در گروه  تحریک مستقیم مغزی افزایش یافت . با این حال ، در گروه شاهد و شم ، فعالیت  عضلات روی ساق  بلافاصله افزایش یافت اما این افزایش تا یک ماه حفظ نشد. فیزیوتراپی همزمان با M1 a-tDCS می تواند به طور قابل توجهی اثرات ماندگار کاهش اسپاستیسیته LG ، افزایش فعالیت  عضلات TA و همچنین تعادل را در بیماران سکته مغزی بهبود ببخشد.

این مقاله در مجله Neurological Sciences به آدرس زیر به چاپ رسیده است:

https://link.springer.com/article/10.1007%2Fs10072-021-05503-9