تازه هاي پژوهشي محققان دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان (Research highlight)

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛ بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور جهت ادامه ی حیات نیازمند دریافت خون خواهند شد و به شکل متناوب و بسته به شدت کم خونی ناشی از تالاسمی خون دریافت می کنند. تزریق مکرر خون به مرور سبب افزایش بار آهن خواهد شد و از آنجاییکه بدن انسان مکانیسم فعالی جهت دفع آهن مازاد ندارد، آهن در ارگانها به ویژه قلب، کبد و غدد داخلی تجمع پیدا خواهد کرد و سبب آسیب خواهد شد. جهت کمک به افزایش دفع آهن، شلاتور های آهن مصرف گسترده ای داشته و به شکل تزریقی یا خوراکی و به شکل تک دارویی یا ترکیبی در بیماران تالاسمی ماژور مصرف می شوند. رژیم های مختلفی با سطوح متفاوتی از پاسخ درمانی در مطالعات اخیر مورد توجه قرار گرفته اند. در مطالعه ی حاضر که نتیجه ی همکاری گروه فارماکولوژی دانشکده پزشکی (دکتر بهادر باقری) و گروه انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی اراک می باشد، اثر درمان یک ساله ی داروی دفراسیروکس به تنهایی با ترکیب دفراسیروکس و دفراکسامین بر سطح سرمی فریتین، میزان آهن قلب و میزان آهن کبد در 62 بیمار مبتلا به تالاسمی مورد مطالعه قرار گرفت است. نتایج این مطالعه در شماره جدید مجله Transfusion and Aphaeresis Science به چاپ رسیده است.