اثر آنتاگونیست گیرنده BDNF بر کسب، بیان، خاموشی و بازگشت ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مورفین و میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوزیس هسته اکومبنس و قشر پره فرونتال در موش‌های سفید بزرگ آزمایشگاهی

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛

در این مطالعه نقش آنتاگونیست گیرنده BDNF، (ANA12) بر کسب و بیان و خاموشی و بازگشت ترجیح مکان شرطی شده، میزانBDNF  و سلول‌های آپوپتوتیک هسته اکومبنس و قشر پره فرونتال در موش سفید بزرگ آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه تجربی،96 از سر موش سفید بزرگ آزمایشگاهی نر با نژاد ویستار و وزن تقریبی200 تا 250 گرم استفاده شد. خصوصیات پاداشی مورفین با استفاده از الگوی CPP ارزیابی گردید که شامل یک دوره 5 روزه با سه فاز مجزای پیش‌شرطی، شرطی‌سازی و پس از شرطی‌سازی است. در ناحیه مرکزی هسته اکومبنس و قشرپره فرونتال موش‌ها به‌صورت دوطرفه کانول گذاری انجام گردید. موش‌ها پس از دوره بهبودی با استفاده از  CPP  آموزش‌های شرطی‌سازی داده شد. برای ارزیابی اثر ANA-12 بر اکتساب، در روزهای شرطی‌سازی قبل از تزریق مورفین و برای ارزیابی بیان در روز پس از شرطی‌سازی ANA-12 (0.3 µg/0.5 µl/side) در ناحیه مرکزی هسته اکومبنس تزریق شدند. برای ارزیابی اثر  ANA-12 در مرحله خاموشی، بعد از روز آزمون و به مدت سه روزANA-12  تزریق شد و بعد از 5 روز تست خاموشی انجام گرفت. برای ارزیابی بازگشت پس از انجام سه فاز مجزاپیش‌شرطی،شرطی‌سازی و پس از شرطی‌سازی وسپس  به دنبال5 روز خاموشی روز قبل از تست بازگشت از موش‎‌‌ها تست خاموشی برای اطمینان از دوره خاموشی انجام شد. و در روز  تست بازگشتANA-12 در ناحیه قشر‌پره ‌فرونتال تزریق شد و 15 دقیقه بعد دوز خنثی مورفین به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. سپس در پایان هر فاز درمانی، میزان پروتئین BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک هسته اکومبنس و قشرپره فرونتال به ترتیب با روش الیزا و تانل مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که ANA-12  کسب و بیان ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مورفین را به‌طور معنی‌داری تضعیف کرد. همچنین مورفین موجب افزایش معنی‌دار میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک ناحیه  NAc به دنبال اکتساب و بیان CPP  ناشی از مورفین گردید. درحالی‌که ANA-12  موجب کاهش معنی‌دار میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک ناحیه NAc  در اکتساب CPP ناشی از مورفین گردید ولی در مرحله بیان اثر زیادی نداشت. نتایج  خاموشی  و بازگشت نشان داد که ANA-12  آزمون خاموشی و بازگشت ترجیح مکان شرطی شده ناشی از مورفین را به‌طور معنی‌داری تضعیف کرد. همچنین مورفین موجب افزایش معنی‌دار میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک ناحیه  قشرپره قرونتال به دنبال  خاموشی و بازگشتCPP  ناشی از مورفین گردید. درحالی‌کهANA-12  موجب کاهش معنی‌دار بر میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک ناحیه قشرپره قرونتال در خاموشیCPP ناشی از مورفین گردید ولی در مرحله بازگشت اثر زیادی نداشته است. این مطالعه نشان داد که میکروانفوزیون  ANA-12در ناحیه مرکزی هسته اکومبنس،  اکتساب و بیان و خاموشی CPP  ناشی از مورفین را از طریق مکانیسم باواسطه TrkB تضعیف کرد. این ممکن است بخشی از آن با کاهش میزان BDNF و سلول‌های آپوپتوتیک ناحیه NAc  و قشرپره فرونتال به دنبال مورفین رخ‌داده باشد.

این مطالعه در مجله Pharmacology Biochemistry and Behavior به آدرس زیر منتشر شده است: 

https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0091305721000095?via%3Dihub