تازه های پژوهشی؛ بررسی زیستسازگاری بیوکامپوزیت یکنواخت و گرادیانی تیتانیوم-آلومینا (ساخته شده با روش اسپارک پلاسما زینترینگ) در شرایط آزمایشگاهی درونتنی و برونتنی
روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛
عمر جایگزینهای کامل مفاصل امروزی معمولا 15-10 سال است که این امر خصوصا در مورد بیماران جوان و با فعالیت روزانه بیشتر، بسیار نگران کننده می باشد. برخی از علل عدم موفقیت به ویژگیهای بیومواد مورد استفاده برای ساخت آنها برمی گردد. بنابراین توسعه بیومتریالهای جدید لازم بنظر می رسد. مواد جدید ساخته شده در این طرح، کامپوزیت (ماده تلفیقی) از جنس آلومینا-تیتانیوم بودند. این مواد در مجاورت سلولهای استخوانی در بازه های زمانی مختلف قرار داده شدند. نتایج نشان داد مواد کامپوزیتی ساخته شده، سازگاری مناسبی را در مواجهه با سلولهای استخوانی از خود نشان دادند و اثرات سمی ایجاد نکردند. همچنین این مواد در مطالعه حیوانی و در مجاورت بافت ها نیز اثرات بیولوژیکی نامطلوب مانند التهاب مزمن را ایجاد نکردند. اتصال این مواد با بافت های استخوان مجاور با گذشت زمان محکم تر شد. بنابراین مواد کامپوزیتی ساخته شده می توانند گزینه ای برای کاربردهای ارتوپدی، خصوصا در مکان هایی که نیروهایی زیادی را طی فعالیت های روزانه تحمل می کنند، باشد. با توجه به نتایج حاصل، پیشنهاد می شود که اثر بخشی این مواد از طریق کارآزمایی بالینی مورد بررسی قرار گیرد و مطالعات follow-up کوتاه مدت و نهایتا بلند مدت صورت پذیرد.
این مطالعه در مجله Tissue and cell به آدرس زیر منتشر شده است:
https://doi.org/10.1016/j.tice.2020.101341