تازه های پژوهشی؛ بررسی اثر افزودن غلظت های مختلف نانوسیلورهیدروکسی آپاتیت به پرایمر ارتودنتیک براستحکام برشی باند به براکت و مینای دندان

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛

درمانهای ارتودنسی ثابت همراه با براکت های دندانی شرایطی برای بیمار ایجاد می کند که بهداشت دهانی وی به علت حضور سیم و کش ها ضعیفتر میشود. به دنبال این درمان میزان پوسیدگی در دندانهای بیمار بیشتر می شود. از محل های مهم تجمع پلاک های دندانی اطراف براکت ها می باشد. از این جهت کاهش میزان پوسیدگی ها در دوره درمانی ارتودنسی ثابت اهمیت می یابد. افزودن ذرات ضد پوسیدگی مانند نقره (سیلور) و هیدروکسی آپاتیت به چسب براکت ها به دندان به هدف کاهش میزان پوسیدگی در دوره درمانی این بیماران درنظر گرفته شد. زمانی می توان ذرات ضد پوسیدگی به چسب های براکت های ارتودنسی اضافه نمود که تاثیری در قدرت چسب نداشته باشد. ۳ غلظت مختلف از این ذرات بررسی شد و مشاهده شد غلظت ۱۰٪ با توجه با بالا بودن قدرت ضد پوسیدگی تاثیر کمی در کاهش قدرت چسب براکت به دندان دارد. جدا شدن براکت از سطح دندان در بررسی قدرت چسب مهم است که تفاوتی بین افزودن ۱۰٪ این ذرات با نیفزودن آنها وجود نداشت. افزودن غلظت ۱۰٪ نانو سیلور هیدروکسی آپاتیت به چسب  براکت های ارتودنسی بدون تاثیری در قدرت چسب موجب کاهش پوسیدگی های دندانی بعد از درمان ارتودنسی ثابت می شود.

این مطالعه در مجله BMC oral health به آدرس زیر منتشر شده است:

https://jemds.com/data_pdf/Nazila%20Ameli--OA--C.pdf