تازه های پژوهشی / ترکیب بربرین استفاده شده در موش های مبتلا به بیماری EAE توانایی کاهش علائم بیماری و بهبود روند بیماری را دارا می باشد
به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری خودایمن التهابی می باشد که سیستم اعصاب مرکزی را درگیر می کند و درمان قطعی نیز برای این بیماری وجود ندارد. EAEمدل حیوانی القا شده این بیماری در جوندگان به منظور بررسی اثربخشی داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی در محیط آزمایشگاه می باشد. در این مطالعه 24 سر موش C57BL/6 (ماده، 8-10 هفته) در سه گروه مساوی تقسیم بندی شدند: 1. گروه کنترل 2.گروه درمانی با دوز پایین بربرین (mg/kg 10) 3.گروه درمانی با دوز بالا بربرین(mg/kg 30). برای القای بیماری EAE مخلوطی از گلیکوپروتئین الیگودندروسیت میلین (MOG) و ادجوانت کامل فروند به صورت زیر جلدی تزریق شد.
در روز القا بیماری و 48 ساعت بعد ، به موش ها توکسین پرتوسیس به صورت داخل صفاقی تزریق شد. موش های گروه های 2 و 3 روزانه از طریق تزریق داخل صفاقی بربرین دریافت کردند. در طول مطالعه موش ها روزانه از نظر وزن و علایم بالینی مورد ارزیابی قرار گرفتند. در روز 21 موش ها قربانی شدند. رنگ آمیزی مغز آنها جهت مطالعات بافت شناسی با استفاده از Hematoxylin & Eosin و Luxol fast blue انجام شد. سلول های طحال با استفاده از روش ELISA و Real-time PCR مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. از روش BrdU برای تکثیر سلولهای طحال استفاده شد. تجزیه و تحلیل بافت شناسی نشان داد که درمان با بربرین می تواند التهاب ، نفوذ لنفوسیتی و دمیلینه شدن را در مقایسه با گروه کنترل کاهش دهد. بیان فاکتور رونویسی Treg و Th2 و TGF-β افزایش معناداری در گروه تحت درمان نسبت به گروه کنترل داشت. علاوه بر این، بیان فاکتور رونویسی TH17 و IL-17 در گروه تحت درمان کاهش نشان داد.
بر اساس نتایج حاصل از این مطالعه مشخص شد که بربرین به واسطه از بین بردن التهاب عصبی مرکزی منجر به کاهش نفوذپذیری و اختلال در سد خونی و مغزی شده، و از این طریق منجر به کاهش نفوذ سلولهای ایمنی و عملکرد و تکثیر سلول های التهابی در سیستم عصبی مرکزی و مغز می شوند، و از طرف دیگر این ترکیب با تحریک سلول های ضد التهابی و تنظیمی سبب افزایش ترشح یکسری از واسطه های ضد التهابی از سلول ها شده و به این ترتیب می توانند موجب کاهش علائم بیماری و بهبود روند بیماری مفید واقع شوند.
این مقاله در مجله Current Issues in Molecular Biology به آدرس زیر به چاپ رسیده است:
https://www.mdpi.com/1467-3045/44/11/388