بيماري‌ آلزايمر

بيماري‌ آلزايمر عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ مغزي‌ كه‌ مشخصه‌ آن‌ رو به‌ زوال‌ گذاشتن‌ تدريجي‌ توانايي‌هاي‌ ذهني‌ است‌. نوع‌ سريعاً پيش‌رونده‌ آن‌ در سنين‌ 45-36 سالگي‌ بروز پيدا مي‌كند. نوع‌ تدريجاً پيش‌رونده‌ آن‌ كه‌ در آن‌ علايم‌ به‌ كندي‌ بروز می کند،حدوداً در سنين‌ 70-65 سالگي‌ شروع‌ مي‌شود

 

بيماري‌ آلزايمر

alzheimer's disease

 

اطلاعات‌ اوليه

‌تاریخچه

 در سالِ ۱۹۰۱، روان شناس و عصب شناسِ آلمانی "الویس آلزایمر" اولین موردِ این بیماری را کشف و در مورد آن نوشت، که بعدها به بیماری آلزایمر معروف شد. بیمار یک زنِ ۵۰ ساله بود به اسم "آگوست دتر". الویس آلزایمر این زن را از زمانِ بستری شدنش در آسایشگاهی در شهر فرانکفورت تا زمانِ مرگ او در سالِ ۱۹۰۶ همراهی کرد.

 

توضيح‌ كلي‌

بيماري‌ آلزايمر عبارت‌ است‌ از يك‌ بيماري‌ مغزي‌ كه‌ مشخصه‌ آن‌ رو به‌ زوال‌ گذاشتن‌ تدريجي‌ توانايي‌هاي‌ ذهني‌ است‌. نوع‌ سريعاً پيش‌رونده‌ آن‌ در سنين‌ 45-36 سالگي‌ بروز پيدا مي‌كند. نوع‌ تدريجاً پيش‌رونده‌ آن‌ كه‌ در آن‌ علايم‌ به‌ كندي‌ بروز می کند،حدوداً در سنين‌ 70-65 سالگي‌ شروع‌ مي‌شود.

 

علايم‌ شايع‌

مراحل‌ اوليه‌:
فراموشي‌ وقايع‌ اخيراً اتفاق‌ افتاده‌
دشواري‌ فزاينده‌ در انجام‌ كارهاي‌ نيازمند قوه‌ عقلاني‌ مثل‌ وظايف‌ شغلي‌، رسيدگي‌ به‌ امور مالي‌، يا مديريت‌ خانه‌
تغييرات‌ شخصيتي‌، از جمله‌ ناتواني‌ در كنترل‌ هيجانات‌ و اختلال‌ در قضاوت‌

مراحل‌ بعدي‌:
مشكل‌ در انجام‌ كارهاي‌ ساده‌ مثل‌ انتخاب‌ لباس‌، يا انجام‌ محاسبات‌ ساده‌ رياضي‌
ناتواني‌ در شناسايي‌ افراد آشنا
بي‌علاقگي‌ به‌ بهداشت‌ شخصي‌ يا ظاهر فرد
مشكل‌ در غذا خوردن‌
گرفتن‌ حالت‌ تهاجمي‌
از دست‌ دادن‌ خودداري‌ جنسي‌
گم‌ شدن‌ در خيابان‌
اضطراب‌ و بي‌خوابي‌

مراحل‌ پيشرفته‌:
از دست‌ دادن‌ كامل‌ حافظه‌، كلام‌، و عملكرد عضلاني‌ (از جمله‌ كنترل‌ ادرار و مدفوع‌). در اين‌ حالت‌ فرد نياز به‌ مراقبت‌ و نظارت‌ كامل‌ دارد.
حالت‌ تهاجمي‌ شديد

علل‌

آسيب‌ برگشت‌ناپذير يا از دست‌ رفتن‌ سلول‌هاي‌ مغز به‌ علل‌ ناشناخته‌

عوامل‌ خطر

سابقه‌ خانوادگي‌ بيماری آلزايمر
پيرشدن‌

پيشگيري‌

هيچ‌گونه‌ روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد .

هنوز راه ثابت شده‌ای برای جلوگیری از ابتلاء به آلزایمر وجودندارد، چراکه عامل و یا عوامل اصلی این بیماری ناشناخته است. با اینحال یکی از بهترین راههایی که امروزه برای پیشگیری از ابتلاء به آلزایمر بیان می‌شود، همان راههایی است که برای کاهش خطر ابتلاء به بیماری‌های قلبی بیان می‌شوند. کنترل موارد مهمی که بر سلامت قلب تاثیر دارد، مانند، فشارخون بالا، چاقی و دیابت ممکن‌است بتواند به پیشگیری از ابتلاء به آلزایمر کمک کند. افزایش تحرک و فعالیت جسمی، روابط اجتماعی و رژیم غذایی سالم می‌تواند، خطر ابتلاء به آلزایمر را کاهش دهد. برای پیشگیری، استفاده از ذهن مثل یادگیری دو زبان و حل جدول، معاشرت با دیگران، انتخاب زندگی سالم، کنترل کلسترول،جلوگیری از چاقی، تغذیه سالم، مصرف امگا ۳ و ماهی، ورزش کردن و توجه به فشار و قندخون و پیشگیری از ضربه سر کمک کننده است. پژوهشگران دانشگاه پزشکی شیکاگو با بررسی عادت غذایی ۶۰۰۰ نفر دریافتند که آن دسته از افرادی که دچار مشکلات فراموشی و نظایر آن نیستند، در عادت غذایی خود غذاهای سرشار از ویتامین E گنجانده‌اند. ویتامین E، رادیکال‌های آزاد را که محتملا" می‌توانند به سلول‌های مغز آسیب بزنند، مهار می‌کند.

 

راه‌های تشخیص

چنانچه شخص ۴ یا ۵ نشانه زیر را داشته باشد، باید به پزشک مراجعه کند.

  1. اختلال حافظه که فعالیتهای روزانه را دچار اشکال می‌کند.
  2. مشکلات در انجام کارهای عادی مثلاً فراموش می‌کند، غذا بپزد
  3. ضعف بیان و استفاده از کلمات نامناسب برای صحبت کردن
  4. گم کردن زمان مکان مثلاً روز و شب
  5. کاهش قضاوت (اختلال در تصمیم‌گیری)
  6. اختلال تفکر ذهنی (حسابهای مالی – ارقام)
  7. جا به جا کردن اجسام مثلاً ساعت را روی گاز می‌گذارد
  8. تغییرات در حالت و رفتار (خنده – گریه – عصبانیت)
  9. انگیزه را از دست می‌دهند و بی توجه می‌شوند
  10. تغییر شخصیت (منزوی شدن – عصبانی شدن)

عواقب‌ مورد انتظار

اين‌ بيماري‌ در حال‌ حاضر غيرقابل‌ درمان‌ است‌ و درمان‌ فقط‌ براي‌ بهبود علايم‌ انجام‌ مي‌شود. تحقيقات‌ وسيعي‌ در زمينه‌ علل‌ و درمان‌ آن‌ در حال‌ انجام‌ است‌، بنابراين‌ اميد به‌ پيدا كردن‌ درمان‌ قطعي‌ آن‌ وجود دارد.

عوارض‌ احتمالي‌

كاهش‌ مقاومت‌ به‌ عفونت‌ها، به‌ خصوص‌ ذات‌الريه‌ و مننژيت‌.
حملات‌ صرعي‌ و كما نادر است‌.

 

اصول‌ كلي‌

اگر يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ دچار اين‌ بيماري‌ است‌، حالت‌ خصومت‌ آنها را به‌ خود نگيريد.
محيط‌ خانه‌ را طوري‌ تغيير دهيد كه‌ فرد بيمار دچار آسيب‌ بدني‌ نشود.
اگر مراقبت‌ از يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ كه‌ دچار اين‌ بيماري‌ است‌ را به‌ عهده‌ داريد، از ديگران‌ درخواست‌ كمك‌ كنيد تا بتوانيد به‌ خود استراحت‌ دهيد. از اينكه‌ نياز به‌ استراحت‌ و فراغت‌ داريد احساس‌ گناه‌ نكنيد حتي‌ اگر بيمار از اين‌ مسأله‌ احساس‌ رضايت‌ نداشته‌ باشد.
اگر گروه‌ حمايتي‌ براي‌ خانواده‌ بيماران‌ آلزايمر وجود دارد به‌ آن‌ بپيونديد و اگر وجود ندارد به‌ ايجاد آن‌ اهتمام‌ ورزيد.
افراد مراقبت‌كننده‌ از بيمار مي‌توانند برخي‌ از مشكلات‌ بيمار را با اجراي‌ بعضي‌ كارها كاهش‌ دهند:

ـ تكرار: براي‌ بيماراني‌ كه‌ مشكلي‌ در حافظه‌ دارند شايد يادآوري‌ مكرر كمك‌كننده‌ باشد.

ـ اطمينان‌دهي‌: يك‌ گفتگوي‌ صميمانه‌ مختصر و در عين‌ حال‌ قوي‌ مي‌تواند بيمار مضطرب‌ يا آشفته‌ را آرام‌ كند.

ـ منحرف‌ كردن‌ ذهن‌ بيمار: ذهن‌ بيمار آشفته‌ و وامانده‌ را منحرف‌ كنيد. قدم‌ زدن‌ با بيمار مي‌تواند در اين‌ زمينه‌ كمك‌كننده‌ باشد.

داروها

خيلي‌ از داروهايي‌ كه‌ براي‌ مشكلات‌ ديگر مورد استفاده‌ قرار مي‌گيرند مي‌توانند باعث‌ گيجي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شوند. اين‌ داروها را بايد حتي‌الامكان‌ قطع‌ كرد. هم‌اكنون‌ داروهاي‌ زياد ديگري‌ تحت‌ بررسي‌ هستند. بعضي‌ از آنها براي‌ كنترل‌ علايم‌ آشفتگي‌ مفيد هستند.
داروهاي‌ جديدي‌ كه‌ با نسخه‌ پزشك‌ تجويز مي‌شوند ممكن‌ است‌ پيشرفت‌ بيماري‌ را در بعضي‌ از بيماران‌ به‌ تأخير اندازد.

فعاليت‌

تا حدي‌ كه‌ امكان‌ دارد بيمار آلزايمري‌ بايد فعاليت‌ خود را حفظ‌ كند. با پيشرفت‌ بيماري‌، نهايتاً تمامي‌ فعاليت‌ها نياز به‌ نظارت‌ خواهند داشت‌.

رژيم‌ غذايي‌

رژيم‌ غذايي‌ عادي‌. نهايتاً بيمار براي‌ غذا خوردن‌ به‌ كمك‌ نياز خواهد داشت.‌

 

درمان  

در حال حاضر درمان بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان‌های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است.

درمان‌های غیر دارویی: از راه‌های غیر دارویی کاستن از پرخاشگری و بیقراری، شناسایی و رفع عللی است که سبب پرخاشگری بیمار می‌شود. مثلاً از تغییر محیط زندگی و جابجا کردن وسایل وی باید اجتناب کرد. گاهی اوقات حضور افراد بیگانه و ناآشنا سبب ترس و بی قراری وی می‌شود. ماساژ بیمار و معطر کردن محیط و موزیک آرام در برخی بیماران سبب کاهش بیقراری می‌شود. ورزش‌های سبک و کارهای ساده مثل قدم زدن یا حتی کندن علف‌های هرز باغچه می‌تواند سبب آرامش بیمار شود.

درمانهای دارویی: گرچه هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد اما با استفاده از داروها می‌توان سیر پیشرفت بیماری را کم کرد و از شدت اختلال حافظه و مشکلات رفتاری بیمار کاست. داروهای مورد تایید برای بیماری آلزایمر شامل موارد زیر است.

داروهای آرامبخش و ضد جنون: اگر با روش‌های غیر دارویی نتوان رفتارهای آزاردهنده، بی قراری و پرخاشگری بیمار را کمتر کرد می‌توان از داروهای جدید ضد جنون مثل اولانزاپین، کوتیاپین و ریسپریدون استفاده کرد. گاهی اوقات افسردگی سبب پرخاشگری بیمار است که با استفاده از داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین می‌توان آن را درمان کرد.

داروهای ضد کولین استراز: در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه‌هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه‌است کم می‌شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه‌های عصبی استفاده می‌شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می‌شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیر طبیعی بیمار را نیز اصلاح می‌کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می‌شود.

ممانتین(Ebixa, Namenda): داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می‌شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می‌شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می‌توان همراه با غذا مصرف کرد. داروهایی که اثر بخشی آنها به تایید نرسیده‌است: داروها مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده‌اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تایید نرسیده‌است. ویتامین‌ها مثل ویتامینE، ویتامین‌های گروه ب، امگا ۳، استروژن، جینکوبیلوبا، داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند. رژیم غذایی سالم شامل مصرف روزانه سبزی و میوه و کاهش مصرف چربی‌های اشباع به علاوه مصرف مناسب مواد غذایی حاوی ویتامین‌های "آ، سی و ای" یکی از راه‌های مهم پیشگیری از آلزایمر است.

تهیه کننده: خانم دکتر سپیده طاهری

 
 
 

 

  • کد خبر : 1645
لینک کوتاه خبر :
کلمات کلیدی