تازه هاي پژوهشي - بررسی و معرفی مسیرهای ملکولی که از طریق آنها، مهارکننده های سدیم-گلوکز کوترنسپورترهای نوع 2 موجب افزایش حساسیت به انسولین در بافتهای محیطی می شوند

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛ 

بررسی و معرفی مسیرهای ملکولی که از طریق آنها، مهارکننده های سدیم-گلوکز کوترنسپورترهای نوع 2 موجب افزایش حساسیت به انسولین در بافتهای محیطی می شوند

دیابت شایعترین بیماری متابولیک و یکی از مهمترین عوامل مرگ و میر در انسان است. این بیماری مزمن با به راه انداختن مسیرهای آسیب رسان متعدد منجمله استرس اکسیداتیو، التهاب، آپوپتوزیس، فیبروزیس و نکروزیس موجب بروز مشکلات عمده در بافتهای بدن و ایجاد عوارض دیابت میشوند. بنابراین داروهای مختلفی جهت کنترل آن معرفی شده اند. مهارکننده های سدیم-گلوکز کوترنسپورتر نوع دو دسته جدیدی از داروهای ضد دیابت هستند که با مهار بازجذب گلوکز موجب افزایش دفع ادراری آن و کاهش گلوکز پلاسمایی میشوند. هرچند این داروها مدتیست وارد سبد دارویی شده اند اما مکانیسمهای ملکولی که از طریق آنها عمل میکنند همچنان ناشناخته است. بنابراین در مطالعه حاضر ما به بررسی تحقیقات قوی در مورد این داروها پرداخته و با مطالعه دقیق دریافتیم که این داروها از طریق 5 مسیر ملکولی شامل کاهش سمیت با گلوکز یا لیپید (glucotoxicity and lipotoxicity)، بهبود عملکرد سلولهای بتای پانکراس، کاهش آسیب اکسیداتیو، کاهش پاسخ های التهابی و دفع کالری اضافی و کاهش وزن موجب افزایش حساسیت به انسولین می گردند.