تازه های پژوهشی؛ بررسی مقایسه ای میزان بیان و اثر اینترلوکین 25 و اینترلوکین17B در سلول های سرطانی و نرمال پستان

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛

سرطان سینه به عنوان یکی از مهم ترین عوامل منجر به مرگ و میر در بیماری های زنان شناخته شده است. سلول های بدخیم سرطانی معمولاً از سلول های نرمال در حال تکثیر توده ی پستان مشتق می شوند. بررسی ها نشان داده که عوامل موجود در ریز محیط ((microenvironment اطراف سلول های سرطانی نقش مهمی در رشد و یا توقف توده ی توموری دارد. به نظر می رسد یکی از این عوامل مهم سایتوکاین ها هستند که در تحریک سیستم ایمنی و یا تنظیم و سرکوب آن موثرند. سایتوکاین های خانواده اینترلوکین 17 از مهمترین سایتوکاین هایی هستند که در تعیین سرنوشت تومور می توانند تاثیر گذار باشند؛ اینترلوکین 25 (IL-17E) و اینترلوکین 17B (IL-17B) دو سایتوکاین از این خانواده هستند که هر دو به یک گیرنده مشترک متصل می شوند. بررسی میزان بیان ژن های این دو سایتوکاین و گیرنده مربوطه در نمونه های بیماران و اثر این دو سایتوکاین بر سلول های سرطانی در  in vitro گام مهمی جهت بررسی نقش درمانی یا تشخیصی این سایتوکاین ها محسوب می شود. این مطالعه که در دو فاز متفاوت انجام شد در یک مرحله میزان بیان ژن ها در نمونه های بیوپسی حاصل از جراحی پستان بیماران مشکوک به سرطان پستان مورد ارزیابی قرار گرفت و در مرحله ی بعد اثر مستقیم این سایتوکاین ها روی رده های سلولی سرطانی و غیر سرطانی مورد ارزیابی قرار گرفت. ماتریکس متالوپروتئیناز 1 (MMP-1 ) یکی از آنزیم های مهم در ریز محیط اطراف تومور در سرطان پستان است که در سرطان های با پیش آگهی ضعیف در اوایل سرطان تولید شده و باعث تسریع روند متاستاز می شود در این مطالعه تفاوت میزان بیان ژن MMP-1 در نمونه های بیماران و در رده های سلولی قبل و بعد از تیمار با سایتوکاین به عنوان یک فاکتور متاثر شونده احتمالی مورد ارزیابی قرارگرفت.
نتایج مرحله ی اول مطالعه نشان داد که بیان IL-25 و IL-17RB و MMP-1 در بافت نرمال اطراف تومور بیشتر از بافت تومور در بیماران مبتلا به سرطان پستان می باشد. و بیان IL-17B در بافت توموری بیشتر از بافت نرمال اطراف تومور می باشد. بیان  IL-17B توسط بافت توموری ارتباط مستقیم با بیان MMP-1 در بافت نرمال اطراف تومور دارد(P<0.05 ). همچنین MMP-1 با grade تومور ارتباط مستقیم دارد(P<0.05) و با افزایش سن میزان بیان IL-17B افزایش می یابد(P<0.05). در مرحله ی دوم مشخص شد که اینترلوکین 25 در هر سه زمان انکوباسیون باعث کاهش رشد و افزایش میزان سلول های آپوپتوتیک در رده ی سلولی MCF-7 و MDA-231 شد. IL-17B در هر سه زمان انکوباسیون با افزایش دوز باعث افزایش تکثیر سلولی شده و در دوز 500 نانوگرم در میلی لیتر این اثر کمتر است. در نسبت دوز های مختلف افزایش میزان اینترلوکین 25 باعث افزایش میزان آپوپتوز در رده های سلولی شده و همچنین در کمترین میزان نیز از عملکرد IL-17B در القای تکیر سلولی ممانعت کرد. در بررسی تاثیر سایتوکاین ها در بیان ژن، افزودن  IL-17B باعث مهار بیان ژن IL-17B  و در مقابل افزودن IL-25، باعث تحریک و افزایش تولید آن شده و هر دو باعث افزایش بیان گیرنده ی اینترلوکین 25 در رده ی سلولی MCF-7 و باعث کاهش بیان گیرنده در رده ی سلولی MDA-MB231 می شوند.

این مطالعه در مجله Iranian Journal of Cancer Prevention به آدرس زیر منتشر شده است:

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/26855725