تازه های پژوهشی / استفاده از tDCS ناحیه‌ی Cerebellar روشی امن و با حداقل اثرات جانبی در افراد با مالتیپل اسکلروزیس می باشد

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، مالتیپل اسکلروزیس(MS) مهمترین عامل ناتوانی‌های غیر تروماتیک در سالهای اخیر در بین جوانان بوده است که از مهمترین اختلالات مبتلایان به آن اختلال در تعادل و پاسچر می باشد. در بسیاری از مطالعات مشخص گردیده است که بین اختلالات تعادلی و ترس از افتادن در این بیماران ارتباط معنی داری وجود دارد. مخچه یکی از مناطق مهم حفظ تعادل بوده که در بیماران مالتیپل اسکلروزیس دچار تغییرات ساختاری و عملکردی میگردد، به نظر میرسد استفاده از tDCS در این ناحیه بتواند سبب مدولاسیون سیستم عصبی شود و به همراه تمرینات تعادلی بتواند ترکیب درمانی مناسبی برای این بیماران بوجود آورد. بر این اساس هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی اثر کوتاه مدت و بلند مدت tDCS ناحیه مخچه بر تعادل، سطح ترس از افتادن و شاخص‌های ثباتی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس میباشد. یافته‌ها نشان داد که پارامترهای ترس از افتادن، سطح تعادلی برگ و شاخص‌های ثبات در تمام سطوح در گروه Cerebellar tDCS به همراه تمرینات پاسچرال در مقایسه با گروه‌های کنترل، پس از مداخله و در طی دو هفته پیگیری مجدد بطور معنی داری بهبود یافت. این مطالعه نشان داد Cerebellar tDCS به همراه تمرینات پاسچرال میتواند به صورت ماندگار تعادل، سطح ترس از افتادن و شاخص‌های ثباتی را در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس به طور معنا داری بهبود بخشد.

این مقاله در مجله Journal of Clinical Neuroscience به آدرس زیر به چاپ رسیده است:

https://doi.org/10.1016/j.jocn.2022.03.025