تازه های پژوهشی دانشگاه؛ بررسی اثر داروی بربرین بر میزان بیان MicroRNA155، MicroRNA21، BCL2، Ki67، ROR1 و CD69 در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتیک مزمن در محیط آزمایشگاهی

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه

تازه های پژوهشی دانشگاه؛ بررسی اثر داروی بربرین بر میزان بیان MicroRNA155، MicroRNA21، BCL2، Ki67، ROR1 و CD69 در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتیک مزمن در محیط آزمایشگاهی

1400/01/15 - 07:02
تعداد بازدید: 59
زمان مطالعه : 2 دقیقه

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛

درمانهای موجود در حیطه بیماری CLL بر پایه عوامل آلکیله کننده، آنالوگهای پورینی، آنتی بادیهای مونوکلونال، تارگت تراپی با داروهایی که مسیر سیگنالینگ سلولهای CLL را هدف قرار میدهند، پیوند سلولهای بنیادی آلوژنیک و T cellدرمانی با آنتیژنهای کایمریک میباشد، که هرکدام میتوانند عوارض جانبی به همراه داشته باشند. بنابراین میتوان گفت درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد و یافتن راهی جدید برای درمان با عوارض جانبی کمتر همچنان حائز اهمیت است. مقدار 10 سی سی از نمونه ی خون محیطی و آسپیرهی مغزاستخوان بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن ( پیش از دریافت درمان) جمع آوری و سپس سلول‌های تک‌هسته‌ای خون محیطی و مغزاستخوان با استفاده از تکنیک فایکول (با دانسیته g/ml 077/1) و به کمک سانتریفوژ جداسازی شد. رقت مناسب از داروی بربرین ( به غلظت 25 میکرومولار) در حلال DMSO تهیه گشت. سلول‌های تک‌هسته‌ای به محیط کشت RPMI-1640 به همراه 10 درصد سرم AB⁺، پنی‌سیلین (100IU) و استرپتومایسین (100μg/ml) منتقل و در انکوباتور دمای 37 درجه سانتی‌گراد با 5 درصد دی‌اکسیدکربن و 98 درصد رطوبت به مدت 24 ساعت انکوبه گردید (قابل ذکر است که سلولهای تک هسته ای در سه گروه مجزا Untreated ، Treated و Vehicle کشت داده شد). سلولهای مغزاستخوان برای سنجش مارکرKi67 و گروهی از سلولهای خون محیطی برای سنجش مارکر BCL2،ROR1 ،CD69 جداسازی و پس از انجام مراحل رنگ آمیزی سطحی و درون سلولی توسط آنتی بادیهای کونژوگه شده با رنگ فلوسایتومتری، میزان بیان مارکر سطحی و مارکر درون سلولی توسط دستگاه فلوسایتومتری خوانش شد. گروه دیگری از سلولهای خونمحیطی پس از کشت، برای استخراج RNA مورد استفاده قرار گرفت و ب بررسی میزان نسبی MiR155 و MiR21 توسط کیت مخصوص MiR155 (PARSGENOME MiR-Amp kit) و با استفاده از دستگاه Real-time PCR مورد سنجش قرار گرفتند. در مطالعه ما مشخص شد که درمان سلول های تک هسته ای افراد مبتلا به لوسمی لنفوسیتیک مزمن با داروی گیاهی بربرین به طور معناداری منجر به کاهش میزان بیان MicroRNA155، MicroRNA21، BCL2، Ki67، ROR1 و CD69 در مقایسه با دو گروه کنترل می شود. با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه به نظر می رسد داروی گیاهی بربرین در درمان سلول های لوسمیک افراد مبتلا به CLL موثر واقع شده و با تکمیل مطالعات در این حیطه می توان این دارو را به عنوان گزینه ی مناسبی در درمان ترکیبی بیماری CLL معرفی کرد.