آمار، هنر و آرامش

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان؛ در ادامه سلسله گفتگوهای صمیمانه با همکاران خانواده دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان، با همکار هنرمندمان علی شاه حسینی که آمار را از دریچه هنر نگاه می کند، گفتگوی کوتاهی کردیم، که در ادامه آمده است:

 آقای شاه حسینی لطفا خودتان را معرفی کرده و بفرمایید چطور با دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان همراه شدید.

سلام عرض می کنم، علی شاه حسینی هستم. بعد از تحصیل همزمان در دو رشته ریاضی کاربردی و آمار در مقطع لیسانس و همینطور پایان خدمت مقدس سربازی از سال 1389، با پست کارشناسی آمار در شبکه بهداشت و درمان شهرستان گرمسار استخدام شدم و تا امروز توفیق خدمت در این دانشگاه را دارم. در ابتدای راه اندازی دانشکده پیراپزشکی آرادان، به مدت یک سال و نیم مسئولیت امور دانشجویی این دانشکده را بر عهده داشتم. از ابتدای سال 1400 هم به عنوان روابط عمومی شبکه بهداشت و درمان شهرستان گرمسار همزمان با کارشناسی آمار این شبکه مشغول به فعالیت هستم. در سال 1390 هم با همسرم که همکار ماما در این دانشگاه هستند آشنا شدم و ازدواج کردم و حاصل این پیوند، پسر 8 ساله باهوشم، آقا مهدی هستند.

در پناه خدا باشید، از کار و فعالیت در شبکه بهداشت و درمان شهرستان گرمسار بیشتر برایمان بگویید.

خوشبختانه کار کردن در شبکه بهداشت و درمان شهرستان گرمسار بخاطر وجود همکاران ارزشمندی که در حوزه های مختلف مشغول به خدمت رسانی هستند، فرصتی مغتنم است و روزهای بسیار خوبی را در کنار عزیزانی که مشغول هستند می گذرانم و از همکارانی که بازنشسته شده اند هم تجربیات مفیدی کسب کرده ام. خاطرات جالبی از دوره شیوع کرونا ویروس دارم، چون همزمان با انتشار این بیماری به عنوان مسئول غربالگری و ناظر گروه گسترش در مرکز منتخب کووید مشغول به فعالیت بودم. همینطور در ساعات عصر و شب مراکز منتخب به عنوان مسئول پذیرش خدمت می کردم. لحظه به لحظه شاهد تلاشها و زحمات همکارانم در تمامی حوزه ها در کنترل این بیماری و خدمت رسانی به مردم بودم.

شما فعالیت های هنری هم در کنار شغلتان انجام می دهید. بفرمایید چگونه با حیطه هنر آشنا شدید و چه فعالیتی در این زمینه دارید؟

با توجه به اینکه مادر بزرگ و مادرم در حوزه قالی و گلیم بافی مشغول به فعالیت بودند، من هم به این هنر علاقمند شدم و توانستم در رشته های قالی بافی و گلیم بافی و رفوگری قالی، تجربه کسب کنم و مدرک بگیرم و این هنر را که از نسل قبل آموخته ام به نسلهای بعدی منتقل کنم.

در کنار آن، روزی که برای خرید یک گلدان سرامیکی به یک کارگاه تولید سفال و سرامیک مراجعه کرده بودم، دیدن زیبایی محصولات هنری آنجا من را شیفته هنر ساخت سرامیک کرد. الان نزدیک به دو سال است که در رشته سرامیک سازی، قالب سازی حرفه ای و لعاب بدنه  را آموزش دیده ام.

لطفا یک پیشینه ای از هنر سفال و سرامیک بفرمایید تا خوانندگان این مصاحبه بیشتر با این موضوع آشنا شوند.

قدمت هنر سفالگری بیشتر از سرامیک است و سرامیک یک ماده طبیعی غیرفلز است که باید در دمایی بیش از 600 درجه سانتی گراد پخته شود و در این دما تغییر ماهیت پیدا می کند و به آن سرامیک می گویند. اما سفال از جنس گل است و در دمایی پائین تر پخته می شود. کلمه سرامیک از یک کلمه یونانی به معنای گل پخته شده گرفته شده است. سرامیک سازی در ایران هم از سفالگری نشات گرفته است. سفال گری هنر ساخت اشیاء و ظروف از گل خام است که بعد از خشک شدن در کوره پخته می شود تا استحکام لازم را بدست آورد. صنعت سرامیک هم در حال حاضر پیشرفت زیادی کرده است، هم در زمینه ساخت و تنظیم دمای کوره ها و هم در زمینه لعاب و قالبسازی و تبدیل به یکی از صنایع پرطرفدار در ایران شده است.

لطفا درباره مراحل ساخت یک اثر سرامیکی توضیح بیشتری بفرمایید.

در کار سرامیک ابتدا طرح اولیه را بر روی کاغذ پیاده می کنید، سپس مادر قالب آن طرح از گچ ساخته می شود. بعد دوغاب داخل این قالبها ریخته می شود و بعد از مدتی جداره قالب به یک ضخامت مناسبی می رسد و دوغاب اضافه را خارج می کنیم. بعد از اینکه دوغاب خشک شد سنباده کاری انجام می شود و در دمای بالای 900 درجه در کوره پخته می شود و اصطلاحا بیسکوئیت تهیه می شود. روی این بیسکوئیت لعاب زده می شود و طرح و نقش ایجاد می شود و دوباره در کوره با دمای 1050 درجه سانتیگراد پخته می شود. حتی بعضی از کارهای سرامیکی سه بار نیاز به پخته شدن دارد. لعابهای مختلف درجه پخت متفاوتی دارند و برای شیشه ای شدن باید در کوره با دمای مناسب پخته شوند.

برای ایجاد طرح و نقش روی ظروف از چه روشی استفاده می کنید؟

دو روش برای این کار وجود دارد یکی زیرلعابی که نقاشی روی ظروف انجام می شود و روی آن لعاب قرار می گیرد و داخل کوره می رود. روش دیگر رولعابی است که نقاشی روی سفال کشیده می شود.  تمامی نقاشیهایی که روی ظروف تولید کارگاه ما هست با دست کشیده می شوند. البته یک روش برچسبی هم برای ایجاد نقش روی سفال وجود دارد که ما در کارگاه استفاده نمی کنیم.

با توجه به علاقه ای که دارید، کارگاهی هم در گرمسار برپا کرده اید. از تجربه کار در کارگاه سرامیک سازی برایمان بگویید.

کارگاه ما در گرمسار سالنی با ظرفیت بیش از ده هزار قطعه است که همراه استاد نیک آیین مشغول به فعالیت در شهر گرمسار هستیم. در کارگاه ما محصولات متنوعی تولید می شود از کبوتر و انار تا ماگها و فنجانها و سایر ظروف و تمامی طرحهای شکل ظروف و ایده نقاشیها از خودمان است و با دست انجام می شود.

یادم می آید روزهای اولی که در کارگاه قالبسازی را یاد می گرفتم، زمان زیادی را صرف می کردم تا شکل طرحی که روی کاغذ داشتم را روی ماکت گچی پیاده کنم و به چیزی که مد نظر استادم بود برسم. گاهی کار را به اتمام می رساندم و می خواستم مادرقالب درست کنم که استادم کار را تائید نمی کرد و باید از ابتدا شروع به ساخت می کردم. اولین باری که توانستم مادرقالبی درست کنم که مورد تائید استادم باشد، شادی زاید الوصفی داشتم.

در هر مرحله از کار، زمانی که بیسکوئیت ساخته می شود و لعاب زده می شود تا وقتی که کسی آن را انتخاب می کند و می خرد، تمام خستگی هایم رفع می شود.

ساخت سرامیک به عنوان یک رشته هنری چه تاثیری روی روحیه خودتان دارد؟

بعد از تمام شدن کارم در اداره به کارگاه می روم و آنچنان غرق کارم می شوم که همسرم تلفن می کند و یادآوری می کند که چند ساعت است در کارگاه مشغول کار هستم! وقتی انسان در هنر غرق می شود به آرامش می رسد و متوجه گذشت زمان نمی شود.

و سخن پایانی....

ابتدا از مدیریت روابط عمومی دانشگاه برای انجام این مصاحبه تشکر می کنم. تمامی هنرها بویژه هنرهای سنتی کشورمان نیاز به توجه و حمایت دارند تا این هنرها ادامه پیدا کنند.

مصاحبه کننده: مارال صمصامی

پیاده سازی و ویرایش: مارال صمصامی